Gedicht 'Prometheus' in Mundart

Vätunklä dä Himml

Mit schwarze wulchä

Wänns dr froid macht Zois

Riiss Bärgä ii

Wiä n buäb wo mit m mässr spilt

Abr mis Land und mini Hütte

Wo d niid sälbr bout häsch

und mich doch eh nur drum beniidsch

Musch staa laa

Ich känn nüüt Ärmers, nüüt Behindärtrs

Uf därä Wält als oi Göttr

Ir ernäred oi jämmerlich

Vo Stüürä

Und Gebät

Hämmigsloos nämädr Chind

Bättlr, Pennr und Tummchöpf uus

Woni no es Chind xii bi

Und no nüüt vom läbä tschäggt ha

Ha ni zu oi uägluegt

Glaubt und ghofft das Öppr mis chlagä ghöört

Ständig ha ni bi oi nachämä Härz xuächt

Es Härz wi miis

Und tänkt es wür sich öppr für mich intressiärä

Händ iir miir jemals ghulfä

Wär hät mich us de Gfangäschaft

Vo chrankä Psüchopatä und Sklavähändlr befreit

Du weisch gnau das ichs alläs sälbr gmacht ha

Ich ha glittä wi blöd

Und miis Härz isch schiär druffgangä

Und was händ iir gmacht

Fuuli Seck sindr

Warum sött ich dich respektiere

Häsch du jemals miini Schmerzä glinderet

Häts diich übrhaupt kratzt miich liidä zxee

Häsch jemals d Tränä beachtet

Wo i Strömä über miis Xicht gloffä sind

Iir händ gnau nüüt dezuä biitreit

Das ich n Maa wordä bi

Nur d Ziit, d Schmärzä und s Schicksal

Miini Härrä wo sogar au übr diir stönd

Häsch wüki tänkt ich väziä mi

Nur wil nijd alles so gloffe isch winis welä ha

Ich bi käs chind me

Miini Jugendtroim sind echo lang lang platzt

Drum hock ich ez da und mach sälbr Mänsche

Mänschä

Wo sind wi iich

Si xeend us wi iich

Liidäd wi iich

Brüäläd wi iich

S Läbä gnüüssäd und sich froiäd wi iich

Mänschä

Wo dich verachtäd und nüüt vo oi haltäd

Wi iich